Distansya. Distansya ang malimit na dahilan na ibinibigay ng mga nasa relasyon kung bakit sila nagkasiraan. Kaya nga palaging pinag-uusapan ang paniniwala sa long distance relationship, kung ito ay posible o hindi. Hindi na mahalaga sa akin kung posible ito o hindi. Kung tunay na aanalisahin, hindi naman iyon ang usapin. Ang tunay na usapin doon ay kung ano nga ba ang long distance relationship.
Madalas banggitin ito kapag ang dalawang tao ay malayo sa isa't isa. Literal na distansya, ika nga. Kapag ba ang isa ay nasa hilaga at
ang isa ay nasa timog; kapag nasa magkaibang bansa; o kaya'y ang isa ay nasa syudad, habang ang isa ay nasa probinsya? Ito nga ang literal na distansya na namamagitan sa kanila. Pero ito nga ba ang basehan ng long distance relationship? Kapag ba ang isang tao ay nasa kabilang barangay lang, hindi na ba iyon long distance?
Sa aking paniniwala, dala na rin ng mga karanasan sa buhay, hindi ito ang tunay na kahulugan ng distansya. Hindi ito ang sukatan ng relasyon. Ngunit tunay na mahirap ang magkalayo, ang hindi pagkikita sa araw araw, linggo-lingo, o maging buwan-buwan...Alam kong mahirap iyon dahil araw-araw nariyan ang pangungulila. Pero ganoon pa man, hindi ito ang hirap sa long distance relationship. Hindi ito.
Sa lubos na pagmamahal at pagpapahalaga, karanasan ang nagturo sa akin upang maintindihan at lubusang maunawaan ang mga tunay na kaganapan at kahulugan ng mga pangyayari at ng buhay. Aking natutuhan na ang long distance relation ship ay hindi ang malayong milya na nakapagitan sa inyong dalawa kundi ang nagkalayong paniniwala, paninindigan at prioridad sa buhay. Ito ang tunay na long distance relationship. Kahit gaano man kalayo, kung tunay ang pagpapahalaga sa pagmamahalan at pinagsamahan, hindi kailanman magiging dahilan ang distansya.
